مشارکت آنلاین
تاریخ انتشار: 1400/06/23 10:55:58
کد خبر: 3128

روایت خواندنی پدر و مادری که بعد از مرگ فرزندان جوان خود جذب مدرسه سازی شدند؛

ساخت مدرسه ای به نام محمد حسین و زینب اسدی لاری در تهران

محمد حسین و زینب اسدی لاری در 18 دی ماه سال 98 در حادثه هواپیمای مسافربری اوکراینی به شهادت رسیدند. پس از این حادثه تلخ پدر و مادر این دو عزیز ،تصمیم گرفتند به یاد فرزندانشان مدرسه ای در منطقه 17 تهران احداث کنند.


به گزارش خبرنگار مجمع خیرین مدرسه ساز شهر تهران ، محمد حسین و زینب اسدی لاری در 18 دی ماه سال 98 در حادثه هواپیمای مسافربری اوکراینی به شهادت رسیدند. محمد حسین اسدی لاری مدال آور المپیاد شیمی کشور به همراه خواهرش زینب، برای ادامه تحصیل و تلاش مستمر در فضای علنی بزرگ تر ، راهی متفاوت را تجربه کردند. دکتر محمد حسین ابتکارات پژوهشی، اجتماعی، آموزشی و کارآفرینی متعددی را سازماندهی نمود و در دوره بسیار رقابتی پزشکی -تخصصی دانشگاه تورنتو تحصیلات خود را ادامه داد. زینب نیز کانون دانشجویی متعددی در زمینه محیط زیست، سلامت روان و سلامت جهانی را در تورنتو راه اندازی کرد و ادامه تحصلاتش در رشته پزشکی بود. شهادت این دو نخبه آسمانی ، دکتر زهرا مجد و دکتر محسن اسدی لاری ، پدر و مادر این دو عزیز را بر ان داشت که به یاد این عزیزان آسمانی مدارسه ای برای دانش آموزان محروم در منطقه 17 تهران احداث کنند. ادامه داستان این دو خیر نیک اندیش را با هم می خوانیم :

بیوگرافی نخبه شهید محمد حسین اسدی لاری  از زبان مادرشان دکتر زهرا مجد

محمد حسین اسدی لاری متولد فروردین 1375، دانشجوی رشته پزشکی و PHD دانشگاه تورنتو بود وی تحصیلات ابتدایی خود را تا کلاس پنجم در انگلستان ادامه داد و با اصرار فراوان ، برای ادامه تحصیلات و زندگی به ایران بازگشت. وی با تلاش فراوان در سال 1392 توانست مدال نقره را در المپیاد کشوری کسب کند. در مرحله پیش دانشگاهی به دلیل تسلط فراوان بر زبان انگلیسی جهت تحقق باورهایش مصمم به ادامه تحصیل در خارج از کشور شد. او علاقمند به تکنولوژی های روز بود و به گفته اساتید و مسئولان عالی دانشگاه بریتیش کلمبیا " جهان فردی را از دست داد که می توانست جهان را تغییر دهد" محمد حسین با وجود سن و سال کم در هجده سالگی موسسه غیر انتفاعی STEM FELLOWSHIP  را بنیان نهاد . هدف اصلی این موسسه، ابداع و گسترش روش های آموزشی خلاقانه در زمینه علوم، مهندسی و ریاضیات و فناوری بوده که بدین منظور تلاش می نماید. محمد حسین همچنین از بنیان گذاران انجمن پزشکان مبدع و کارآفرین در سال 2018 میلادی بود. محمد حسین اسدی لاری البته چندین فعالیت فوق برنامه دیگر نیز داشت . او مشاور جوانان کمیسیون کانادایی یونسکو بود و همچنین با موسسه تحقیقات پزشکی کانادا، صلیب سرخ و مجمع جهانی اقتصاد نیز همکاری داشت. محمد حسین در عین حال مشاور یک شرکت دانش بنیان آموزشی در سیلیکون ولی بود.

محمد حسین بسیار تلاشگر بود و سعی می کرد با تفکر، تحقیق ، بهره گیری از تجارب دیگران و برنامه ریزی پروژه های همه جانبه علمی ،  بلندپروازی های خود را از پیش ساماندهی نماید.

بیوگرافی زینب اسدی لاری از زبان مادر

زینب اسدی لاری متولد 1377، دو سال اول دوره ابتدایی را در ناتینگهام انگلستان گذراند و پس از بازگشت به میهن در همراهی برادرش برای طی سه سال آخر دبیرستان در سال 2013 به کانادا رفت. زینب در سال 2015، لیسانس خود را در رشته علوم پایه پزشکی در دانشگاه بریتیش کلمبیا آغاز کرد. زینب، از همان ابتدای حضورش در دانشگاه به عنوان عضو فعال در فعالیت های مذهبی دانشجویان مسلمان دانشگاه مشارکت داشت. او در اشاعه روش های حفظ محیط زیست تلاش های فراوانی می کرد . او همچنین در کمک به افراد مستضعف دریغ نمی کرد . زینب در سال 2016، جایزه بورسیه از دانشگاه تورنتو را دریافت کرد و همچنین برگزیده کمیسیون ملی یونسکو کانادا، برگزیده المپیاد دانش آموزی در تهران بود و برای دریافت جایزه رهبری دانشجویی از دانشگاه تورنتو نیز انتخاب گردید.

از کسب جوایز متعدد بین المللی تا ساخت مدرسه در منطقه 17 تهران

"زهرا مجد" پزشک و استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران، مادر نخبگان شهید" محمد حسین و زینب" لاری درباره داستان خیر شدن خود می گوید: زندگی من به دو بخش قبل از واقعه 18 دی ماه 1398 و بعد از آن تقسیم می شود. زمانی که خودم و فرزندانم در بهترین درجه علمی و موفقیت بودیم، یک حادثه، زندگی من را بسیار دگرگون کرد. مرگ جسمی فرزندان، بالاترین درد یک انسان است. دردی که شاید توان بازسازی را از انسان می گیرد، اما این حادثه در زندگی من باورها و راه های زیادی را باز کرد زیرا به این نتیجه رسیدم که علاوه بر خدمت پزشکی، باید کارهای بزرگتری نیز در زندگی ام انجام دهم. خداوند در قرآن می فرماید: "مرگ و حیات را آفریدیم که شما را بیازماییم". بچه های من جهت دهنده زندگی من بودند. من و پدرشان تعلیم و تربیت ابتدایی را به آن ها آموخته بودیم اما آن ها در بزرگسالی اهدافی را دنبال می کردند که من و پدرشان از آن ها درس می گرفتیم و گاهی جهت زندگیمان تغییر پیدا می کرد.

دکتر زهرا مجد هدف از ساخت مدرسه  به نام و یاد محمد حسین و زینب می گوید: محمد حسین و زینب در دوران هر چند کوتاه خود بسیار هدفمند و با برنامه بودند. محمد حسین از کوچکی بسیار برنامه داشت و می دانست که به چه سمتی باید در زندگی برود. او دارای حافظه بسیار قوی و قدرت تحلیل گری بالایی بود . به همین دلیل بعد از حادثه 18 دی ماه من و پدرش پس از بررسی های فراوان در منطفه ای از تهران که بسیار محروم و فقیر بود تصمیم گرفتیم به یاد محمد حسین یک هنرستان بنا کنیم که در آن علاوه بر دروس مدرسه، خلاقیت ، ایده های نو پرورش پیدا کند تا راه محمد حسین نیز بهتر دنبال شود. در واقع ایده این کار خیر را نیز بچه ها به من و پدرش یاد داده بودند که در کدام مسیر قدم برداریم.

او همچنین ادامه داد: زینب نیز در دوران تحصیلش به کمک در جهت سلامت روان افراد بسیار اشتیاق نشان می داد، به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم دبستانی با این هدف  نیز برای بچه های محروم  فراهم کنیم تا راه زینب نیز ادامه پیدا کند.

هدف ما تنها ساخت مدرسه نیست

دکتر زهرا مجد هدف از ساخت مدرسه را تنها بنای فیزیکی آن نمی داند بلکه می گوید: ما می خواهیم مکانی را فراهم کنیم که انسان ها در آنجا جهان را زیباتر ببینندو همدیگر را دوست داشته باشند. علاوه بر درس در جهت پرورش فکری آن ها، سلامت روان و فعالیت های خلاقانه گام های بلندتری برداشته شود. زیرا هدف محمد حسین و زینب، خلق جهانی زیباتر برای تمام انسان ها و  کمک به افراد ناتوان، مستضعف بود. مدرسه یک کانون است که شخصیت انسان ها در آن ساخته می شود. امیدواریم اهداف محمد حسین و زینب در این مدارس نیز دنبال شود.

لبخند دانش آموزان ،شادی روح محمد حسین و زینب است

زهرا مجد در پایان می گوید: اگر محمد حسین و زینب در این دنیا بودند، همیشه کاری می کردند که انسان ها یکدیگر را دوست داشته باشند، دست دیگران را می گرفتند و می خواستند حکومت عدل جهانی برپا شود و ما امیدواریم با ساخت این مدرسه، هر لبخندی که به لبان دانش آموزان می نشیند باعث شادی روح محمد حسین وزینب ما باشد. این مدرسه حاصل جهان بینی ما بعد از مرگ فرزندانمان بود و آن، سرمایه های ما در دوران جدید زندگیمان تلقی می شود.

خبرنگار: غزاله دیبایی

منتشر کننده : نزاکت اللهیاری 


اشتراک گذاری