مشارکت آنلاین
تاریخ انتشار: 1400/03/06 11:03:34
کد خبر: 3001

سید محمدرضا سید زنوزی ؛

هیچ کار خیری بالاتر از مدرسه سازی نیست

"محمدرضا زنوزی" هدف خود را با ساخت مدرسه ای شبانه روزی برای بچه های شهرستان "زنوز" به واقعیت تبدیل کرد تا بچه های روستا دیگر به دلیل شرایط سخت، دست از تحصیل برندارند.


به گزارش خبرنگار مجمع خیرین مدرسه ساز شهر تهران ،هوا بسیار سرد بود و بچه ها باید در سرمای روستای "زنوز" از توابع استان آذربایجان (شرقی) مسافت طولانی ای را طی می کردند تا به مدرسه برسند. گهگاهی هم به دلیل شرایط سخت، خیلی از بچه ها دست از تحصیل می کشیدند. محمدرضا هم طی آن سال ها با مشقت فراوان بدون پدر،تحصیلات ابتدایی را در آنجا تمام کرد و مجبور شد برای گرفتن دیپلم به تهران بیاید. سال ها کار و تحصیل در تهران باعث نشد که درد و رنج های بچه های روستای "زنوز" از خاطر محمدرضا برود یا شرایط آنجا را فراموش کند. به همین دلیل، وقتی صاحب کارخانه ای در تهران شد، اولین هدفش ساخت مدرسه برای بچه های روستای خود بود. "محمدرضا زنوزی" هدف خود را با ساخت مدرسه ای شبانه روزی برای بچه های شهرستان "زنوز" به واقعیت تبدیل کرد تا بچه های روستا دیگر به دلیل شرایط سخت، دست از تحصیل برندارند.

بچه های 35 روستای دور و نزدیک، حالا دیگر دغدغه مدرسه ندارند و خیلی راحت در مدرسه شبانه روزی که آقای زنوزی برای آنها ساخته است، تحصیل می کنند. گفت و گوی ما را با این خیر نیکوکار بخوانید :

ساخت مدرسه از "زنوز" آذربایجان تا "مرتضی گرد" تهران

بچه های 35 ده و روستا حالا دیگر دغدغه مدرسه ندارند و مجبور نیستند به خاطر نبود امکانات، ترک تحصیل کنند، چون آقای زنوزی یک مدرسه به نام پدرش به صورت شبانه روزی در آنجا احداث کرده است. هرساله بیش از 300دانش آموز در آنجا درس می خوانند و آقای زنوزی را از نزدیک می شناسند. چون مدام به مدرسه سر می زند و از نزدیک شرایط دانش آموزان را جویا می شود. اما ماجرا به ساخت یک مدرسه در زادگاه برای آقای زنوزی ختم نمی شود.کسانی که در تهران زندگی می کنند، شاید اسم روستای مرتضی گرد را شنیده باشند، جایی در پایین پایین شهر تهران. تا چند سال گذشته که خیرین برای ساخت مدرسه به روستای مرتضی گرد مراجعه نکرده بودند، بچه ها شرایط دشواری برای درس خواندن داشتند؛ حتی کلاس و مدرسه ای وجود نداشت و بچه ها مجبور بودند در کانکس درس بخوانند یا با تحمل خطرات جانی به آن سوی اتوبان آزادگان بروند و در مدارس صالح آباد ثبت نام کنند و اغلب هم انصراف می دادند و ترک تحصیل می کردند.اما در چند سال اخیر، شرایط تحصیل در این روستا، بسیار متفاوت شده است و به همت خیرین چند مدرسه در آنجا ساخته شده و بچه ها دغدغه تحصیل در این روستا را ندارند. آقای زنوزی  دومین مدرسه خود را، در روستای مرتضی گرد به یاد مادر خود ساخته است که هر ساله حدود 400  دانش آموز از آنجا فارغ التحصیل می شوند.   

 

از موفقیت دانش آموزان لذت می برم

بگذارید به مدرسه شبانه روزی آقای زنوزی در آذربایجان برگردیم. بچه های مدرسه شبانه روزی زنوزی ، بسیار او را خوب می شناسند. چون آقای زنوزی مدام به مدرسه سر می زند و بسیاری از نیازهای دانش اموزان را برآورده می کند، خودش در این باره می گوید: من عاشق مدرسه و بچه های آنجا هستم، حداقل سالی دو بار به مدرسه سر می زنم و زمانیکه دانش آموزان نیازهای خود رادر قالب نامه به من می دهند، بسیار خوشحال می شوم و در حد توانم نیازهای تمام دانش آموزان را برطرف می کنم. زمانیکه که کادر مدرسه ، رتبه ها و معدل های بچه ها را در کنکور و مدرسه به من اعلام می کنند ، بهترین روز عمرم است که می بینم من هم در آینده کشور سهم بسیار خوبی دارم. من در کارهای خیریه بسیاری با تشویق همسرم و مادرم فعالیت می کردم اما هیچ کار خیری بالاتر از مدرسه سازی نیست زیرا آینده کشور در مدارس ساخته می شود.

اگر اتفاق خوبی برایم می افتد از دعای خیر بچه های مدرسه است

مدرسه سازی باعث آرامش فکر و ذهنم شده است، زیرا هر روزی که گره ای از مشکلات بچه های مدرسه باز می کنم، زندگی ام مسیر جدیدی را طی می کند. آقای زنوزی با گفتن این مطالب ادامه می دهد: بچه ها در روستاهایی که من در آنجا مدرسه ساخته ام ، با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می کنند و من هر بار که مدرسه می روم بسیاری نامه به من می دهند که من در حد توانم سعی می کنم آن ها را برآورده می کنم.

در پایان از تمام افرادی که می توانند در این مسیر قدم بردارند، می خواهم که خودشان از نزدیک با ساخت مدرسه، لذت آن را درک کنند زیرا زبان از بیان لذت کار خیر مدرسه سازی قاصر است. برکت، شادی و آرامش فکر تنها اثر کوچکی از این کار خیر، در زندگیمان است. 

 

منتشر کننده : نزاکت اللهیاری


اشتراک گذاری